Szczawiany zakłócają wzrost i rozwój kości

Od prawie 75 lat wiemy, że szczawian w diecie może powodować niedożywienie. W 1939 roku czasopismo „Journal of Nutrition” opublikowało wyniki eksperymentu, w którym 5 z 12 szczurów karmionych szpinakiem padło.

U szczurów, które przeżyły, kości były słabe i cienkie, miały niską masę ciała i nie mogły się rozmnażać. Badacz, dr E. F. Kohman, pracujący dla Research Laboratory of the National Canners Association w Waszyngtonie, próbował użyć szpinaku, aby zapewnić odpowiednią ilość wapnia w kontekście diety opartej na żywności w puszkach. Ku jego zaskoczeniu, szpinak nie dostarczył oczekiwanego wapnia, na podstawie analizy minerałów żywności. Zamiast dostarczać wapń, szpinak pozbawił szczury potrzebnego wapnia. Dr Kohman mógł wiedzieć, że nie należy używać szpinaku, biorąc pod uwagę, że do 1937 roku kilka badań wykazało, że podawanie szpinaku ludzkim niemowlętom pozbawia je wapnia i żelaza. Jednak niektórzy badacze bagatelizowali potrzebę ujawniania tej toksycznej właściwości szpinaku i pozostawała ona ukryta. Późniejsze badania (z wykorzystaniem produktów bogatych w szczawiany) potwierdziły te wczesne badania, w tym badanie z 1968 roku z rabarbarem, badanie z 1988 roku dotyczące podawania szpinaku ludziom oraz badanie z 1989 roku z udziałem ludzi, które wykazało, że „szpinak nie tylko ma słabo biodostępny wapń, ale także, spożywany jednocześnie, wydawał się zmniejszać biodostępność wapnia z odtłuszczonego mleka w proszku”.

Dr Kohman wyjaśnił, że ze względu na zawartość szczawianów „szpinak… zdecydowanie zakłóca zarówno wzrost, jak i rozwój kości…

Dorastające dzieci mają trudności z wydalaniem szczawianów i są bardziej podatne na skutki niedoborów składników odżywczych i toksycznych substancji.
Szczawiany obecne w dzisiejszych produktach dla niemowląt, zawierających zboża bogate w szczawiany i warzywa przecierowe, takie jak bataty, marchew i buraki, powinny nas niepokoić.

Brak uwagi na niską biodostępność substancji odżywczych z produktów roślinnych to ogromna wada nowoczesnego żywienia. Analizy żywieniowe produktów bogatych w szczawiany nadal nie uwzględniają faktu, że minerały mogą być wiązane z kwasem szczawiowym. Brak użytecznych informacji na temat ilości i wpływu związków utrudniających dostęp składników odżywczych w żywności jest ukrytym i nieuznawanym źródłem nieporozumień dotyczących zdrowego odżywiania. Obecnie szpinak jest powszechnie chwalony za wysoką zawartość wapnia, mimo że wapń jest bezużyteczny (i toksyczny, ponieważ jest szczawianem wapnia). Jednak podjęto niewiele wysiłków, aby edukować specjalistów ds. żywienia na temat problemów związanych z biodostępnością i toksycznością, nieodłącznie związanych z produktami bogatymi w szczawiany.

Oprócz pozbawienia nas wapnia i innych niezbędnych minerałów, nadmiar szczawianów powoduje dodatkowe zapotrzebowanie na witaminę B6 i B12, przyczyniając się do funkcjonalnych niedoborów tych składników odżywczych.

Niedobór to tylko połowa historii wpływu szczawianów na zdrowie. Chociaż łatwo jest udawać, że dobrze odżywiony organizm prawidłowo się rozwija i jest chroniony przed chorobami zagrażającymi życiu, w dużej mierze pomijamy uzupełniający aksjomat: zatruty organizm jest z natury upośledzony i nie może wyzdrowieć, niezależnie od tego, ile składników odżywczych, suplementów czy leków się przyjmuje.