Helicobacter Pylori

Jeżeli na skutek niewłaściwego odżywiania, spożywania leków, toksyn, fitotoksyn oraz biocydów, konserwantów i innych środków antybakteryjnych hamujących stymulację produkcji soków żołądkowych przez nerw błędny – nastąpi odkwaszenie żołądka i dysbioza (dysbakterioza w żołądku) – to następuje tam przerost ilości tej bakterii i uszkodzenie ściany śluzowej żołądka oraz konsekwencje z tym związane.

U zdrowego człowieka pH żołądka powinno wynosić pH 1,2-2 (taka osoba nie choruje i wchłania rozłożone przez kwas białka). U większości ludzi pH żołądka zawiera się pomiędzy pH 3 a pH 5 . Jest to obraz degeneracji gatunku ludzkiego bo ludzie ci nie trawią tego co jedzą i nie wchłaniają. Na skutek niedoborów z tego wynikających tracą odporność, zdolności psychiczne i fizyczne. Ulegają powolnej degeneracji bo jedzenie przez nich przechodzi niestrawione, a składniki odżywcze niewchłonięte. Cały ich organizm cierpi z powodu niedoborów białek, witamin, minerałów i pierwiastków śladowych.

W dwunastnicy (tuż za żołądkiem) panuje środowisko zasadowe czyli całkowicie przeciwstawne do treści żołądkow. Żołądek od dwunastnicy dzieli zastawka mięśniowa oddzielająca jamę żołądka od jamy dwunastnicy. Zamyka się na skutek odruchu Serdiukowa – polega on na tym, że przy wytworzonym kwasie solnym w żołądku następuje zamknięcie zastawki mięśniowej. Sam żołądek przy tym kurczy się, zwiększa się jego napięcie, fałdy błony śluzowej stają się bardziej wypukłe, czyli przybiera on stan, w którym dobrze wchłaniają się aminokwasy egzogenne i inne kwaśne komponenty, na przykład octy. Wszystko to trafia z żołądka do krwi. Często jednak zdolność kurczenia się zastawki spada i przez dłuższy czas pozostaje ona niedomknięta. Prowadzi to do najróżniejszych patologii. Należy do nich zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie jelit, nadciśnienie i „niedociśnienie”, powstawanie kamieni w narządach wewnętrznych a także zwężenia naczyń i zastawek w sercu. Nie zamykająca się zastawka powoduje że bakteria Helicobacter Pylori posiadająca dobroczynny wpływ na jelita i pełniąca ZNACZĄCĄ ROLĘ w zamianie kwaśnej treści pokarmowej w zasadową w komorze dwunastnicy (by środowisko alkaiczne mogło rozkładać cukry i lipidy) — dostaje się do żołądka gdzie może działać destrukcyjnie u osób ze słabym zakwaszeniem żołądka. Odpowiednie zakwaszenie żołądka powoduje iż bakteria tam nie lub bytuje w niewielkiej populacji głęboko w mucynie (warstwie śluzowej) żołądka – bo w treści pokarmowej, w kwasie o tym stężeniu (pH1-2) GINIE.